و ظلمى فراوان از او برعاياى آن سامان وارد آمد ، چنان‌كه در « تاريخ اصفهان » در ( 1318 و 1319 ) اشاره بدانها نموده . و در « احسن الوديعه 2 : 35 و 36 » ذكرى از او فرموده و نوشته كه مخارج سفر مكهء پدر مؤلف را او داده و تمجيدى از او بجا آورده . و در كتاب « الذريعة 12 : ش 508 » شرحى نوشته بخلاصهء اينكه نسخه‌اى از كتاب « زهرة الحياة الدنيا » كه آن جلد هفتم از كتاب « مجالس الاخبار » تأليف ملا محمد مؤمن شيرازى و در گذران عمر او است در كتابخانه ناصر الدّين شاه بوده و پس از وى بدين بانو رسيده و او آن را در نجف در معرض فروش درآورده و آن كتابى بزرگ و مشتمل بر علوم و فوائدى از نظم و نثر بود و از آن جمله قصيده‌ئى از مؤلف در مدح حضرت امير ( ع ) كه در هر بيتى از آن تلميح بمبحثى از مباحث منطق به ترتيب انواع قياسات از اقترانى و استثنائى و تمام اشكال اربعه داشت كه منتج خلافت آن بزرگوار مىشد ، انتهى . و به همين مناسبت ذكر او در اين چند كتاب ، ما وى را در اين كتاب عنوان كرديم . و او در ماه شوال المكرم سنه 1354 هزار و سيصد و پنجاه و چهار - مطابق ( دى - بهمن ) ماه باستانى - وفات كرد . * ( 1278 - تولد شيخ محمد حرز نجفى ) * وى فرزند شيخ على حرز الدّين است كه در ( 1277 ) بيايد ، و خود مشهور بشيخ محمد حرز و از شعرا و اهل علم و ادب در عراق عرب بود كه در اين سال چنان‌كه در « الذريعة 9 : 986 ش 6453 » فرموده متولد شده ، و « شرحى بر كتاب طب » پدر خود نوشته و نيز اشعار خود را در ديوانى بنام « وشى البرود » جمع كرده ، و اين كلمه از وشى جامه‌ها گرفته شده كه آنها را برنگ‌هاى مختلف نقش كنند ، و برود جمع برده مىباشد . و او آن را بر بيست و هشت فصل بعدد حروف قوافى مرتب نموده كه در محل مرقوم « الذريعة » فرمايد آنها همه مسوده و محتاج بتهذيب است . و آخر پس از مدت نود و دو سال قمرى عمر در سنه 1365 هزار و سيصد و شصت و پنج وفات كرده .